+ + ไม่เข้าใจ + +
+ + Shopping + +
+ + ฟ้าผ่ากลางดึก + +
+ + สราญ + +
+ + i'm ok + +
+ + ไชโย + +
+ + คิดถึงอิมเม็กซ์ + +
+ + Home + +
+ + Sleep + +
+ + Shopping + +
+ + พระโคกินน้ำ + +
+ + เหงานะเนี่ย + +
+ + พร้อมหน้า + +
+ + Gift Voucher + +
+ + ก๊อก 2 + +
+ + นานาจิตตัง + +
+ + สามร้อยยอด + +
+ + ทะเลปราณ + +
+ + ฝนพรำ ไม่ย่อท้อ + +
+ + Emotion + +






 

 

ช่วงนี้เมนส์ใกล้มา กินเยอะมั่กๆ

และเมื่อวานเห็นใบปลิวของโออิชิ โอย... อยากกิน

อยากกินไปหมด แต่เป็นช่วงๆ เท่านั้นเอง พอไม่ได้กินแล้วเลยผ่านไปก็ไม่นึกอยากแล้ว แต่อยากอย่างอื่นขึ้นมาแทน

 

วันนี้ทำงานเสร็จก็ไป The Mall ท่าพระกับแยม

Renovate ข้างในไปเยอะเลย เดินหลงๆ เหมือนกัน

จะไปกินฟูจิ เนื่องด้วยใบปลิวของโออิชิที่มาเหน็บที่หน้าบ้านเมื่อวาน

แต่ชั้นบนที่เป็น Food มันยังไม่เปิดเลย เหมือนยังปรับปรุงอยู่หรือเปล่าไม่แน่ใจ

ก็เดินหากันพักใหญ่ ก็หาไม่เจอ แต่ไม่ได้ถามพนักงานหรอก ขี้เกียจถาม วันนี้ขี้เกียจยังไงไม่รู้

เดินดูของจุกจิก น่ารักดี ไว้วันหลังจะมาซื้อไปแต่งที่บ้าน

 

จากนั้นเดินผ่าน Power Mall แวะดูทีวีเครื่องที่อยากได้พักนึง

 ไม่เข้าใจ

ยังสวยเหมือนเดิม และราคาไม่ได้สวยขึ้นเลย แพงน่ะ ไม่มีเงินเก็บเลยด้วย

ได้แต่มอง และลูบๆ คลำๆ ไป อยากได้ครบชุดแต่ก็แพงอยู่

วันนั้นบอกแยมไปว่าเราเอาแต่ทีวีก็ได้นะ เพราะเครื่องเล่นกับลำโพงมันดูเง๊า..เงา

คงทำความสะอาดยากน่าดู ฝุ่นคงคอยแต่จะเกาะ พอฝุ่นเกาะแล้วก็เห็นชัดอีกตังหาก

แยมไม่ได้ว่าอะไร แต่ยังไม่สามารถซื้อได้เร็วๆ นี้หรอก อีกนานมั่กๆ

 

ส่วนทีวีที่บ้านก็เริ่มไม่ดีแล้ว บางทีใช้งานมันนานหน่อย มาเปิดดูอีกทีก็ไม่ติดซะงั้น

หรือบางทีไม่ได้เปิดเลยนะ ไม่ได้ใช้งานเลย จะมาเปิดดูก็เปิดไม่ติด

จะเอายังไงล่ะจ๊ะ ทำอะไรไม่ถูกเลย ก็ต้องปล่อยตามใจ ตามอารมณ์ทีวีเขา

ถ้าเมตตาให้ดูก็มีโอกาสได้ดู แต่ถ้าอารมณ์ไม่ดีก็ไม่ติดตามระเบียบ

 

แยมกลับมาจากนครสวรรค์เมื่อวานนี้ แรกๆ ก็ร่าเริงดี ยิ้มแย้ม

แต่เพราะอ้อมติดละครมั้ง ติดกาษานาคางอมแงม ชอบนุ่นมากเลย สวยทุกวัน

แตงโมก็น่ารัก เอาใจช่วยลุ้นแตงโมอยู่เหมือนกัน เพราะในเรื่องนุ่นก็ไม่ใช่ดี 100%

ก็เลยเอาใจช่วยทั้งคู่ แต่จะหนักไปทางแตงโมมากกว่า

แยมก็คงอยากอยู่ใกล้ๆ อยากคุยด้วย อยากให้ถามไถ่ว่าเป็นไงบ้างมั้ง

แต่ไม่ได้ถาม หรือคุยอะไรกันเลย แยมคงงอน เพราะหลังจากนั้นก็บ่นๆ

สามีกลับมาบ้านทั้งที ไม่สนใจเลยนะ ติดแต่ละคร บ่น บ่น บ่น บ่น บ่น บ่น

แต่อ้อมก็ยังติดละครเหมือนเดิม สมควรแล้วจริงๆ

 

วันนี้เลิกงานก็ไป The Mall ท่าพระ จะกินฟูจิแต่ไม่มี ก็เลยไปกินยำแซ่บแทน

ชอบมากๆ ยำแซ่บ แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมาหรอก เพราะไปกับแยม แยมไม่ชอบให้ถ่ายรูป แยมชอบว่า

เลยขี้เกียจทะเลาะด้วย ก็ไม่ได้ถ่ายอะไรมาเก็บไว้เป็นความทรงจำ

กินเสร็จก็อยากกินเฟรนฟรายด์ ก็ไปซื้อของ Mc มากิน ซื้อจัมโบ้พิเศษมาเลย

กินไม่หมดอีกต่างหาก เพราะอิ่มมาก และรู้สึกเจ็บๆ คอขึ้นมาตะหงิดๆ แก่แล้วก็เงี้ย

ส่วนแยมก็เงียบ ไปเดินห้างกันก็เงียบ ไม่คุย ไม่อะไรเหมือนเก่า

อาจจะน้อยใจ หรืองอนอยู่ แต่อ้อมก็ไม่ได้ง้อ คิดว่าเดี๋ยวแยมก็หาย

ไม่รู้จะง้อยังไงด้วย แยมน่าจะเข้าใจอ้อมบ้าง

เวลาอ้อมอยากให้แยมอยู่ใกล้ๆ แต่แยมติดบอล อยากดูบอล อ้อมยังไม่งี่เง่าเลย ยังเข้าใจเลย

แล้วอ้อมอ่ะ แยมก็ต้องเข้าใจอ้อมบ้างสิ แต่แยมก็ไม่เข้าใจหรอก ไม่เคยคิดจะเข้าใจ

 ไม่เข้าใจ

ความรักมันสวยงามจริงหรือ?

เรารักกันแบบคู่รัก และเราจะรักกันแบบนี้ตลอดไปหรือเปล่า

เราจะมีเบื่อกันไหม มีความรู้สึกเฉยๆ ไหม เราจะรู้สึกเป็นเพื่อนเข้าไปทุกวันไหม

ฉันอยากให้แยมเป็นทั้งคู่รัก เติมให้ชีวิตเป็นสีชมพู

เป็นทั้งเพื่อน ที่สามารถพูดคุยกันได้ทุกเรื่อง

เป็นทั้งพ่อ ที่คอยปกป้องคุ้มครองดูแล

ฉันขอมากไปหรือเปล่านะ

ผ่านมา 7 เดือนแล้ว ทุกวันนี้เหมือนคุยกันน้อยลงทุกที

เหมือนห่างกันออกไปทุกที

กิจกรรมเราต่างกัน ความคิดความอ่านเราก็ต่างกัน หลายๆ อย่างของเราต่างกันมาก

ตั้งแต่ตอนคบกัน ก็รู้และเข้าใจถึงจุดนี้ได้ดี แต่เราก็ประคองกันมาจนถึงวันนี้

จนวันที่เราไม่ใช่คู่รัก แต่เป็น "คู่ชีวิตของกันและกัน"

เรามีเรื่องจะคุยกันน้อยลง ฉันอยากคุยเรื่องต่างๆ นานา แต่แยมมักจะให้ความคิดเห็นต่อว่าฉันทุกทีไป

จนฉันรู้สึกว่าเราคุยกันไม่รู้เรื่อง และแยมไม่เคยจะมองฉันในแง่ดีเลย

ทุกปัญหาที่ Config กันมันก็เริ่มก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ ฉันเลือกที่จะไม่เล่า เพื่อเลี่ยงความคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน

และพอฉันไม่เล่า เรื่องที่จะคุยกันก็มีน้อยลงเรื่อยๆ

ฉันเริ่มไม่เข้าใจแล้วล่ะ ไม่เข้าใจกับชีวิตคู่ ฉันเริ่มมีปัญหากับมันซะแล้ว หลังจากสะสมมาอยู่นาน

ฉันไม่รู้จะทำยังไง ได้แต่รอดูเวลา รอดูอาการแยมไปก่อนซักระยะหนึ่ง

บางทีทุกอย่างอาจจะคลี่คลายไปในทางที่ดี

 

ฉันถามแยมว่า ตอนแยมไม่อยู่ไปทำงานต่างจังหวัด แยมห่วงฉันไหม

แยมบอกว่าไม่รู้สิ ฉันรู้ว่าแยมไม่โกหกกับคำตอบที่ตอบออกมา

นั่นคือความจริง ฉันน้อยใจอยู่เหมือนกัน

แต่บางทีสิ่งที่ฉันกระทำ อาจส่งผลให้แยมเป็นแบบนี้ก็ได้

ฉันอาจจะดูแกร่ง และเก่งจนแยมไม่รู้สึกเป็นห่วง หากจะทิ้งให้ฉันอยู่บ้านคนเดียวเพียงระยะเวลาแค่ 2 วัน

และมาตอนนี้ ฉันอยากให้แยมมาห่วงฉัน มันก็คงใช่เรื่องเต็มที

สิ่งที่เกิดขึ้น มักมีเหตุและผลเสมอ

บางทีเป็นสิ่งที่เกิดจากการที่เรากระทำไปเอง แต่เราไม่เคยมองตัวเอง จึงทำให้ไม่รู้

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันตอนนี้ ที่ทำให้ฉันไม่เข้าใจในความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

ในสถานการณ์ของบ้านที่เงียบงันลงไปทุกที มันก็อาจมาจากการกระทำของฉันเอง

ฉันรู้ว่าฉันควรจะง้อ แต่ฉันก็ไม่ง้อ เพราะกลัวแยมจะเคยตัว

ฉันรู้ว่าฉันควรจะชวนแยมคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ แต่ฉันก็ไม่มีอารมณ์ ไม่สามารถฝืนความรู้สึกให้คุยจ๊ะจ๋าได้

ฉันรู้ว่าฉันควรจะถามไถ่ถึงเหตุการณ์ หรือเรื่องราวที่เกิดขึ้นตอนแยมไปทำงานต่างจังหวัด ว่าเจออะไรบ้าง

แต่ฉันก็ไม่ถาม เพราะฉันรู้สึกไม่อยากเหมือนไปถามให้แยมรู้สึกว่าฉันสอดรู้สอดเห็น

และคอยจับผิดเขาหรือเปล่า

ฉันคิดไปเองหรือเปล่า ฉันไม่รู้ แต่ฉันให้อิสระแยมเต็มที่ ถ้าแยมมีอะไรจะเล่า แยมก็จะเล่าเอง

ฉันคิดว่าอย่างนั้น ซึ่งไม่รู้เหมือนกันว่าจะถูกหรือเปล่า

 

ทำไมเราไม่คุยกันถึงปัญหา และบอกว่าจะแก้ไขไปทางใด

เพราะเราคุยกันไม่รู้เรื่องเท่าไหร่ เรามีความคิดของตัวเอง และค่อนข้างมั่นใจในตัวเองสูงทั้งคู่

เราเลยไม่อยากคุยกัน คุยกันก็เถียงกันเปล่าๆ ฉันไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับใคร มันเหนื่อย

 

แยมบอกให้ฉันทำ Resume ให้ แยมจะไปสมัครงาน

ฉันไม่ทำให้ เพราะแยมไม่บอกว่าจะเอาไปสมัครอะไร ที่ไหน

ฉันไม่อยากให้แยมเปลี่ยนงานจากที่นี่ แล้วไปทำงานเกี่ยวกับก่อสร้างโรงแรม

แยมไม่ได้บอกฉันจนเย็น ว่าแยมจะไปสมัครที่สหกรณ์การไฟฟ้าวัดเลียบ

ดึกมากแล้ว ฉันดูหนังจบ อาบน้ำเสร็จ ก็มานั่งทำ Resume ให้แยม กว่าจะเสร็จก็เที่ยงคืนได้

ฉันบอกแยมตอนแยมหลับไปแล้ว ว่าแผ่น Disk วางอยู่บนโต๊ะ มี Resume อยู่ในนั้น

แยมอืม....ออ..... แล้วก็หลับไป

 

ตอนเช้าแยมตื่นแต่งตัวไปทำงาน และเข้ามาหอมที่หน้าผากฉัน บอกว่าขอบคุณมากที่ทำให้แยมหถึงดึก

ฉันบอกว่าเพื่ออนาคตที่ดีของแยม ฉันเต็มใจ และเต็มที่อยู่แล้ว

แยมดีใจที่ฉันใส่ใจ ฉันก็ดีใจที่แยมรู้ว่าฉันใส่ใจ ฉันรักแยมนะ รัก และอยากให้แยมเจอแต่สิ่งดีงาม

ถ้าฉันสามารถทำให้สิ่งดีงามเกิดขึ้นกับชีวิตแยมได้จะมากหรือน้อย

ฉันพร้อมจะทำทันที โดยไม่เกี่ยงว่าจะเหนื่อย หรือทรมานขนาดไหน

ฉันจะทำ เพื่อคนที่ฉันรัก ... เท่านั้นเอง ...

" รักแยมครับ "

 ไม่เข้าใจ

 ไม่เข้าใจ   ไม่เข้าใจ   ไม่เข้าใจ

 

     Share


 ไม่เข้าใจ

<< + + Shopping + + >>

Posted on Fri 8 Jun 2007 13:54
เป็นกำลังใจให้นะคะ อยากบอกว่าอย่างน้อยก็ได้รัก........ผิดกับตัวเองที่ไม่กล้าแม้แต่จะบอกมันออกไป กับใครบางคน...
   
Fri 8 Jun 2007 16:37 [2]

ขอให้เข้าใจกันเร็วๆนะค๊า ยังไงเราก็ต้องอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิตแหละเนอะ
   
Fri 8 Jun 2007 14:27 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง